4 Mart 1918’de tarihe İspanyol Gribi adıyla geçen büyük grip salgınının ilk vakaları görülmeye başladı. ABD’li asker Albert Gitchell’in, Kansas Fort Riley’deki hastaneye boğaz ağrısı, ateş ve baş ağrısı şikâyetiyle başvurmasının hemen ardından onu başka askerler ve siviller izledi. Kısa süre sonra, 100’den fazla kişi benzer semptomlarla hastanelere başvurdu. Üç dalga şeklinde 1918-19 yılları arasında yaşanan hastalık önce ABD’de başladı, ardından Fransa’da görüldü. “İspanyol Gribi” olarak bilinse de hastalığa neden olan virüsün çıkış noktası İspanya değildir. İspanya hastalığın bir pandemiye dönüşebileceğini ilk açıklayan ülke oldu.
Birinci Dünya Savaşı ve sonrasındaki sağlıksız koşullar virüsün yayılmasını kolaylaştırdı. Özellikle Batı cephesinde yetersiz beslenme, hijyenik olmayan koşullar, kuş ve domuz gibi yaban hayvanlarıyla temas sonucu askerlerin bağışıklık sistemi zayıfladı. 1918’de savaşın bitmesiyle evlerine dönen askerler, hastalığı hızla başkalarına bulaştırdılar. Virüs ABD’de 675 bin kişiyi öldürdükten sonra Fransa’ya geçti, ardından İngiltere ve İtalya başta olmak üzere Avrupa kıtası ve Kuzey Afrika’da yayıldı. Kesin sayı bilinmemekle birlikte dünya çapında 50 milyona yakın kişi İspanyol Gribi yüzünden hayatını kaybetti. Bu sayı, Birinci Dünya Savaşı’nda cephede ölen askerlerden ve sivillerden daha büyüktür.

























